PrzesŁanie KardynaŁA 2008

10 marca 2008 r.

Oto Dzień, Który Pan Uczynił…

W Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego obchodzimy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią. To zwycięstwo jest bezpośrednim i natychmiastowym dziełem Boga, dlatego Wielkanoc jest dniem, który Bóg uczynił. Pierwsze dzieło stworzenia świata zawiodło; odnowienie stworzenia bierze początek właśnie w dniu Zmartwychwstania Pańskiego, kiedy to wszystko zostało uczynione na nowo. “Oto dzień, który Pan uczynił: radujmy się zeń i weselmy!” (Psalm 118,24).
Zaskoczenie świętych kobiet przy grobie, zaskoczenie uczniów w drodze do Emaus oraz apostołów przy pustym grobie, ustąpiło pełnej radości ze spotkania zmartwychwstałego Pana. Apostołowie wiwatują: “Jezus jest Bogiem,” i dlatego stworzenie i każdy z nas otrzymał drugą szansę życia wiecznego i wiecznej radości.
Podczas uroczystości Wielkiej Soboty, po przygotowaniu i zaświeceniu świecy (paschału) symbolizującej Chrystusa jako światłości świata, kapłan w uroczysty sposób ogłasza, że wszystek czas i wszystkie wieki należą do Chrystusa. Zmartwychwstanie Jezusa to punkt zwrotny w historii, to zdarzenia, które daje ostateczne znaczenie każdemu czasowi i wiekowi, każdemu życiu i wydarzeniu.

Niedziela wielkanocna i każda niedziela

Wielkanoc obchodzimy nie tylko raz w roku, bo każda niedziela jest uroczystością zmartwychwstania Pana z grobu. Ponieważ Chrystus zmartwychwstał, dlatego niedziela ustanowiona została jako Dzień Pański. Wszyscy ci, którzy uznają Jezusa za Boga obchodzą niedzielę jako Dzień Pański już od czasów apostolskich.
Dzisiaj, traktowanie niedzieli jako Dnia Pańskiego, traci na swym znaczeniu, gdyż weekend trwający dwa dni staje się czasem do osobistego wykorzystania i zaplanowania. To nie Bóg, ale my staliśmy się wyjątkowymi twórcami wolnego czasu od pracy. Handel i prawo zastąpiły w naszym obecnym społeczeństwie dynamikę wiary, rodziny i przyjaźni. Nasze wspólnotowe doświadczenie czasu uległo zmianie.
Gdy chodziłem jeszcze do szkoły podstawowej pamiętam tę dyskusję prowadzoną na łamach codziennych gazet, czy nie należałoby zmienić prawo, aby pozwolić na otwarcie sklepów w niedzielę. Niewielu wtedy przewidywało, że zmieniając prawo, dla wygody ludzi, zmieni się też moralny wymiar naszego całego społeczeństwa. Wobec tego, w jaki sposób Katolicy dziś powinni obchodzić niedzielę?

Składanie ofiary Boga

Ponieważ każda Msza św. uobecnia sakramentalnie zmartwychwstałe Ciało i Krew Chrystusa, dlatego Katolicy wchodzą w misterium Paschalne przez uczestnictwo w celebracji Eucharystii każdej niedzieli. Obowiązek oddawania czcić Bogu, w sposób określony przez Boga samego, zobowiązuje Katolików do uczestniczenia we Mszy św. w każdą niedzielę. Ale uczestniczenie we Mszy św. to tylko minimum wymagane w przeżywaniu niedzieli jako Dnia Pańskiego.

Uszanowanie całego dnia jako dnia świętego.

Katechizm Kościoła Katolickiego uczy, że: “W pobożności chrześcijańskiej niedziela jest tradycyjnie poświęcona na dobre uczynki i pokorne posługi względem ludzi chorych, kalekich i starszych. Chrześcijanie powinni także świętować niedzielę, oddając swojej rodzinie i bliskim czas i staranie… Niedziela jest czasem refleksji, ciszy, lektury i medytacji, które sprzyjają wzrostowi życia wewnętrznego i chrześcijańskiego” (Nr.2186). Być może dobrą miarą naszej intencji traktowania niedzieli jako dnia świętego jest pytanie, czy modlitwa przed i po niedzielnym objedzie jest wciąż utrzymana jako tradycja rodzinna. Przygotowanie dobrego obiadu wymaga wiele wysiłku i wzajemnej pomocy, zaproszenie krewnych albo bliskich przyjaciół, rozmowy przed i po jedzeniu, razem wszystko służy do stworzenia właściwej atmosfery w przeżywaniu niedzieli.

Powstrzymywanie się od pracy

Oczywiście, ci, którzy muszą pracować w niedzielę (lekarze, pielęgniarki, policjanci, strażacy i inny zaangażowani w pierwszą pomoc, pracownicy restauracji i tym podobni) mają na to pozwolenie, gdyż muszą oni zarobić na utrzymanie swoich rodzin. Natomiast powstrzymywanie się od niepotrzebnej i uciążliwej pracy albo prowadzenie biznesu nie powinno być częścią naszego przeżywania niedzieli jako Dnia Pańskiego. Chrystus zmartwychwstając przyniósł nam nowe życie, dlatego niedziela nie powinna być określana przez stare prawo. Odpoczynek i wolny czas to znaki wolności, jaką niesie nam łaska Boża. Biznes to pułapka, od której powinna uratować nas nasza wiara.
Dodatkową refleksję, na temat powstrzymywania się od pracy, należałoby poświęcić organizowaniu zawodów sportowych podczas niedzieli. Abstrahując od tego, że może on być miłym spędzeniem czasu wolnego, organizowane zawody sportowe mogą czasami stwarzać ogromne stresy dla rodziny i ich dzieci. W ubiegłym roku, Rada Kapłańska uchwaliła, by w godzinach porannych w niedzielę unikać planowanych przez parafie zawodów sportowych.
Świętej Pamięci Papież Jan Paweł II tak napisał na temat poszanowania Dnia Pańskiego: “… Dzień Pański można uszanować właściwie, gdy zaznacza się od jego początku do jego końca wdzięcznym i aktywnym wspominaniem Bożego zbawczego dzieła. To zobowiąże każdego ucznia Chrystusa, by kształtował również inne wydarzenia tego dnia - poza kontekstem liturgicznym takie, jak: życie rodzinne, życie społeczne, chwile odpoczynku w taki sposób, by pokój i radość zmartwychwstałego Pana przejawiał się we zwykłych wydarzeniach życia.
Modlę się, by każdy z was zakosztował znów radości Zmartwychwstania Pańskiego podczas tej Wielkanocy. W tym roku, do tej modlitwy chciałbym jeszcze dodać i tę, by pokój i radość Zmartwychwstania Pańskiego cechowały każdą niedzielę w naszym życiu.

Życzę was błogosławionych Świąt Wielkanocnych.

Wasz szczerze oddany w Chrystusie,

Francis Kardynał George, OMI
Arcybiskup Chicago